حمید تقی زاده کارشناس بازاریابی، معاونت اقتصادی شهرداری مشهد

مدیریت پارک های شهری کلانشهر مشهد از طریق مشارکت عمومی- خصوصی

دغدغه مذکور موجب شده است در سالیان اخیر مدیریت های شهری به دنبال شیوه های تأمین مالی به منظور پوشش هزینه های سرسام آور نگهداری فضاهای مذکور بوده اند. از جمله این شیوه ها که به عنوان یکی از تجارب موفق می توان از آن یاد کرد مدل مشارکت عمومی- خصوصی می باشد که به منظور استفاده از ظرفیت، توان و تجربه بخش خصوصی پیش بینی و اجرایی شده است.

پارک های شهری به عنوان فضاهای چندعملکردی توأمان عهده دار نقش تنفسگاه شهر، فضاهای تعامل و گذران اوقات فراغت شهروندان و فضای بازی کودکان می باشند. اهمیت بالای این فضاها در کلانشهرهای امروزی با توجه به گستردگی مساحت و تراکم جمعیتی بالا بیش از پیش مشهود می باشد.

 در این میان نقش و جایگاه ها پارک ها  وفضاهای سبز درکلانشهر مشهد، با عنایت به جمعیت بالغ بر ۳ میلیون نفری شهروندان و جمعیت  میلیونی زائر و گردشگر آن اهمیتی دو چندان دارد. بر اساس آخرین آمار ارائه شده در سال ۱۳۹۷ مساحت فضای سبز کلانشهر مشهد بالغ بر ۲۵۰۰ هکتار می باشد که از این میزان، سهم پارک ها بالغ بر ۱۶۰۰ هکتار است. مساحت مذکور می تواند تصویری روشن و در عین حال شگفت انگیز از میزان هزینه لازم جهت نگهداری، مرمت و یا توسعه آن  برای شهرداری مشهد را نمایان سازد. این مهم با توجه به منابع محدود شهرداری ها و گستره فعالیتی ایشان در سایر حوزه های شهری، تأمین هزینه های لازم جهت نگهداری فضاهای سبز و پارک ها  و هزینه های لازم به منظور ایجاد پارک های جدید نیز همواره به عنوان یکی از دغدغه های مدیریت شهری مطرح است.

دغدغه مذکور موجب شده است در سالیان اخیر مدیریت های شهری به دنبال شیوه های تأمین مالی به منظور پوشش هزینه های سرسام آور نگهداری فضاهای مذکور بوده اند. از جمله این شیوه ها که به عنوان یکی از تجارب موفق می توان از آن یاد کرد مدل مشارکت عمومی- خصوصی می باشد که به منظور استفاده از ظرفیت، توان و تجربه بخش خصوصی پیش بینی  و اجرایی شده است.

در این شیوه بخش عمومی با استفاده از ظرفیت های موجود، نسبت به پیش بینی منابع درآمدی قابل احصاء و واگذاری به بخش خصوصی در پارک ها از جمله ارائه خدمات بازی و سرگرمی، خرده فروشی، خدمات موضوعی و خاص، بلیط فروشی و .. اقدام می نماید و در قبال آن بخش خصوصی عهده دار تأمین هزینه های نگهداری پارک ها اعم از فضای سبز، تجهیزات و مبلمان  و نیز پرداخت بخشی از درآمد احتمالی ناشی از فعالیت های انتفاعی خود در فضاهای مذکورمی باشد.

نگاهی به فعالیت های شهرداری مشهد در حال حاضر ، نشان می دهد استفاده از ظرفیت بخش خصوصی در این حوزه، در خصوص دو پارک شهری گیاهشناسی و مینیاتوری پیاده سازی شده است. بدین نحو که با واگذاری منافع بهره برداری از فضاهای مذکور در بازه زمانی مشخص به سرمایه گذاران بخش خصوصی ایشان را ملزم به نگهداری و توسعه کمی و افزایش کیفیت فضاهای سبز آن جهت بهره مندی هر چه بهتر شهروندان نموده است.

در این مدل آنچه حائز اهمیت است عمل به تعهدات مدیریت شهری در قبال بخش خصوصی از یک سو و تخصص، سابقه کار مفید و موثر بخش خصوصی و تضمین کیفیت خدمات از سوی دیگر می باشد چرا که در صورت عدم تحقق هر کدام از این موارد در نهایت شهروندان هزینه ناشی از کاهش کمی و کیفی فضاهای سبزو پارکی را متحمل خواهند شد.

شایان ذکر است که مدل مذکور به شرط رعایت الزامات ذکر شده، تعریف موضوعی پارکها و فعالیت های انتفاعی پارک ها متناسب با نیاز و تقاضای شهروندان و گردشگران مشهد و استفاده از تجارب موفق مدیریت های شهری دنیا قابلیت پیاده سازی موفق در پارک های بزرگ مقیاس وضع موجود و پارک های پیش بینی شده جهت احداث در افق طرح جامع سوم مشهد را دارا می باشند.

برچسب ها:

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *